1 veke igjen!!

I dag str det 7 dagar igjen p nedtellingsappen min. Eg er s spent!! Heilt surrealistisk at me er s nrme avreisedatoen plutseleg! Tida fram til no har vrt ein berg og dalbane av flelsar, oppturar og nedturar. Sknadsprosessar om overgang til arbeidsavklaringspenger, sknad om beholde AAP i utlandet, hormonbehandling, legebesk, sykehusinnleggelser, egg-uttak til nedfrysning p Rikshospitalet osv osv.

 

 

Eg hugsar end mtet med Lars B d eg fekk avslag til vre med p stamcelle-studiet p Haukeland. Eg var framleis for "frisk" og mtte vente p nytt attakk for bli vurdert. Det var d det heile starta. D bestemte eg meg for ta saken i eigne hender.

Ein lang prosess med oversettelse av alle mine 100 journalpapir til engelsk vart omsider sendt til Moskva i september. S kom svaret, at eg kunne f komme til i april 2018. Vanleg ventetid kunne vre opptil fleire r for kome til, men eg var heldig og slapp til etter kun 7 mnd. Men 7 mnd verka s ufatteleg lenge til akkurat d.. No er dagen her, om kun 7 DAGAR!!  Ventetida er nesten det verste. Skulle eigentleg nske at dagen berre kunne komme no, slik at me kan f dette unnagjort :D

 

 

Den siste tida har eg brukt p trening, familie og venner. Trening kvar einaste dag og prver vre s sunn eg kan i vekedagane. Helgane unnar eg meg sjlv litt kos. Kanskje altfor mykje snacks men, helg er helg. Ein skal leve livet g ;)

 

   

 

Har ogs prvd pakke litt. Men fann fort ut at kofferten min er altfor liten til det eg vil ha med! S m nok ha nokre pakke-dagar til i ein strre koffert. Er ein del som skal handlast inn g. Denne handelen tar eg i morgon. Men pakkelista er skriven, slik at eg ikkje skal glyma noko!

 

       

 

Forrige veke fekk eg storfint besk av venninda mi, Maria, som kom med nydelege blomar, ostepopp, pepsi max, sjokolade og eit fantastisk flott kort!

 

 

 

Ho hadde med seg den nydelege litle jenta si, Thilde, som eg ogs fekk nyte dagen ilag med. Eg koste meg skikkeleg masse! Lang trilletur, god lunsj i godt selskap og mykje babykosing <3 Tusen takk for at dke tok turen heilt fr Haugesund! <3

 

 

 

Blei skikkeleg babysjuk no alts! Hpar for all del at behandlinga ikkje gjer meg steril, slik at eg kan f baby snarast mogleg :D Sjangsane for bli infertil er kun 20 %, s eg kryssar fingrane! Uannsett har eg backup-en vr i frysaren i Oslo! :p Men etter ei slik stamcellebehandling m man uansett vente 1 r med prve og f barn. S det blir ikkje med det fyrste dessverre..

 

 

Elles kom dei eldste barna i barnehagen min p besk til meg p fredag. Var heilt fantastisk godt  sj dei igjen! <3 Dei kom springande med opne armar og gav meg varme klemmar! Dei hadde til og med med seg gve, nemleg sjlvlaga kort med teikning og personleg helsing fr kvar og ein. S rrandes!

 

 

Dagen gjekk i grilling, hinderlyper, fisking, besk til dyrene, leik og mykje kosing! "Er du frisk no, Karina?", spurte eit av borna. Eg forklarte at eg mtte fortsatt ta medisinen min i Russland, s skulle eg nok bli frisk. "Ja, nr du har mista alt hret s blir du jo frisk. Kommer du i barnehagen p mandag d?". Dei er s skjnne!

 

 

Trur nok ikkje dei forstr s mykje av det som skal skje eller at eg faktisk er sjuk- for det ser jo ikkje slik ut p meg. Men det er kanskje likegreit at dei ikkje forstr alvoret, eg vil jo ikkje at dei skal bekymre seg undig! Eg skal jo uannsett kome tilbake til dei, 100% frisk, tilstedevrande og gi dei absolutt alt dei treng og fortjener <3

 

 

Eg fr fortsatt enormt med sttte fr dke alle! No er innsamlingssummen kommen opp i heile 230 000 kr!! Snart halvveis til den totale behandlingssummen!  Heilt fantastisk! Det hadde eg aldri trudd!

Min fantastiske gamle nabo i Synningjo, Ingrid, kom ogs p besk med reisegve til meg. S utruleg snilt!

 

 

I dag blei eg ogs stoppa av nokre fantastiske naboar her i Havn, som eg eigentleg aldri har snakka med fr. Dei ville berre ynskje meg lykke til, gav meg heile 500 kr og ein skikkeleg god klem! Det varmar s enormt. Utruleg rrandes!

Mi fantastiske svigermor kjem stadig innom med nybakte knallgode rundstykker og er ei fantastisk god sttte.

 

 

Mi svigerinne har strikka heile to hodeplagg/huer til meg og laga nydeleg strikkegenser til lille Dex. For nokon flotte og gode folk eg har rundt meg!  

 

 

Eg har ikkje ord til beskriva den flelsen dke alle gir meg ved visa slik sttte som dette! <3 Eg er utruleg HELDIG og takknemleg for ha s gode folk rundt meg. Fantastisk sttte fr bde familie, venner, bekjente og ukjente. TUSEN TAKK!

 

Sidan ikkje alle les bloggen min eller flger "Bethankful" p facebook, s ville eg ogs senda inn dagens ros til alle dke som har sttta meg, i bde Sunnhordlandsavis og Fitjarposten for sikre at eg nr ut til alle.

I sunnhordlands-artikkel prver eg setje ord p kor mykje all denne sttten betyr for meg:
http://www.sunnhordland.no/nyhende/ms-sjuke-karina-26-eg-er-evig-takksam-1.2296612

I helga hadde eg tanteungane mine p besk og overnatting! Fantastisk kjekt! Dei gjer meg s glad :) Har ogs prvd forklare og forberede dei litt p det som skal skje no snart. Eg forklarte til dei at det kom nok til bli litt tft, men at det gjekk bra med absolutt dei aller fleste som gjer denne behandlinga- og det skal det med meg og :) D svara dei "Ja, og hvis du er sliten og lei s kan du jo berre tenke p at du skal heim igjen til oss- d klarar du sikkert kjempe litt ekstra". Fr heilt trer i augene her, men dei har s rett.

 

 

 

Dei to gutane der er nok ein av dei strste motivasjonane mine i denne prosessen- og gjett om eg skal tenkje p  komme heim igjen til dei og gje dei den friske tanta dei fortjener :D Det kommer absolutt til gje meg den ekstra styrken eg treng ;)

Bildene er jo allerede klare til hengjast opp p sjukehusrommet mitt i Moskva. Har nemleg printa ut og laminert bilete av venninder, familie, Dex og barna i barnehagen. D har eg all motivasjon eg treng p veggane, dersom det kjem tunge stunder.

 

 

Eg er fremdeles frykteleg spent, og det blir stortsett svnlause eller urolege netter der tankane og mareritta tar heilt overhand. Det eg fortsatt gruar meg mest til, er vere vekke fr Dex`en min s lenge. Eg veit at han har det godt hos bestemor som skal passe p han :) Men det blir allikevel tft ikkje ha han rundt meg. Er jo lille babyen min, som eg er van med at gr i hlane mine overalt 24/7, sv med meg kvar natt og sleikar handa mi nr eg har det tft. Fr berre tenkje p kor godt det blir komme heim att til han igjen <3

 

  

For dei som fortsatt lurar p korleis denne behandlinga foregr, kort fortalt:

   

 

Frst er det et par dagar med testing av heile meg for forsikre seg om at kroppen min vil tle behandlinga.

 

S hster dei stamcellene mine ut og frys desse ned i -190 grader. Deretter fr eg cellegift. Etter cellegiftkuren blir stamcellene satt tilbake i kroppen. S er det 1-2 veker i isolat.

 

D fr eg verken g ut eller mta pappa. Men muligens fr eg ei glasdr der me kan sj kvarandre og snakke gjennom telefonen. Etter dette er det nok ein cellegiftkur men denne gang Mabthera/Rituximab, som er den same medisinen som eg har gtt p fram til januar.

  

 

S nr eg kjem heim att er det fullt fokus p byggje opp igjen kroppen. D er det viktig med god hygiene, unng sjuke folk, bruke munnbind i folkemengder, ete sunt, prve litt fysisk aktivitet kvar dag, sj positivt p livet og ta ein dag om gongen. Det kan bli verre fr det blir betre, det er eg forberedt p. Og det kan faktisk ta opptil 2 r fr kroppen og immunforsvaret er heilt som det skal igjen.

 

Denne siste veka her blir nok intens og eg har allereie fullt opplegg kvar dag. Vennindebesk bde imorgon og p tirsdag, s kjem endeleg Marius`en min heim igjen til meg p onsdag. Hugsar eg syns det var ekstra tft no sist han reiste ut p jobb. Dette var nok fordi at d visste eg at no skulle eg vera aleine i denne skremmande prosessen i heile 5 veker, s nr han kom heim att skulle me plutseleg reise til Russland, kun 5 dagar etterp. No er me plutseleg her. P onsdag kjem han endeleg heim, og neste mandag er dagen her! W!

Ta vare p kvarandre <3

2 kommentarer

SAMAN er me alltid sterke! Du str STERK i midten og du VEIT me er MANGE rundt deg ! Klem

Skriv en ny kommentar